Mijn Reisverslag

Eerdere pogingen om een dagboek bij te houden hebben geresulteerd in... niets. Enthousiast begin ik aan het schrijven, dan zakt de moed me in de schoenen. Misschien gaat het deze keer wel anders. Misschien lukt het wel om tijdens de reis iets te krabbelen.

 

 

Waarom deze reis

In februari heb ik al een mooie en dure reis gemaakt. De rest van het jaar niet op vakantie? Dat trek ik echt niet. Hoe kan je dan wel reizen en niet nog zo'n bedrag uitgeven als in februari? Juist goed plannen en betijds de tickets kopen. Smeer het uit over een fix aantal maanden en, "He Europa... ik kom er aan!!"

 

Plannen

Het was nog een hele tour om alles op elkaar te laten aansluiten. Eerst was er de route, welke steden wil ik aan doen. Het uitgangspunt was de overtocht van Barcelona naar Genua. Probleem daar is, hoe kom je Genua weer uit. Gelukkig ligt Genua relatief dicht bij Nice, en vanuit Nice kan je vliegend Europa bereizen.

Een paar weken voor vertrek toch lichte paniek. Komt er ineens een mailtje dat de maandag overtocht geannuleerd is door de maatschappij, technische problemen. Ik kon kiezen uit zondag 0200 vertrek of dinsdag 2130 vertrek. Ik heb de laatste maar genomen. Nu hoefde ik alleen een overnachting in Genua te annuleren en een nieuwe overnachting in Barcelona te zoeken. Zo is het toch weer goed gekomen.

 

 

17 sept - Naar Barcelona

Vanmorgen vroeg wakker. Alles op het gemak gedaan. Gisteren had ik de koffer gepakt. Ruim voor 0000 uur, het was een wonder.
Ik ben maar met de stadsdienst van 0747 gegaan. Het miezerde iets. De 143 bracht me daarna naar Lelystad. Weer eens wat anders met de bus richting Schiphol. Ach, het laatste stukkie met de trein vanaf Lelystad maakt alles weer goed. Gelukkig had ik ruimte gelaten voor vertragingen, en jawel, wisselstoring tussen Almere Muziekwijk en Weesp. De intercity ging niet. Om 1030 rol ik Schiphol binnen.

Bij de checkin lever ik de koffer in. Bij de paspoort controle gaat er net een toegang extra open. De poortjes staan op zeer scherp. Zelfs zonder riem, maar met de wandelschoenen aan gaat de bel af. Assume the position Bert. Uiteraard vindt de beste man niets. Al wandelend naar de pier kom ik precies op tijd voor de checkin. Gelukkig ken ik Schiphol ook goed achter het douane terrein anders zou het jammer zijn geweest.

Het vliegtuig zit redelijk vol. De man naast mij gaat verkassen, dus extra armruimte. Helaas de snotneus voor mij gooit de rugleuning op stantje ver naar achteren, ik was net te laat om hem op te vangen. Het eten aan boord, een chickenwrap en cola light gaan voor 6,50 van de hand. Ze moeten toch ergens geld verdienen.
De vlucht gaat lekker vlot, mijn raamplaats was goed gekozen, uitzicht was mooi, alleen de beenruimte was helemaal niks. Die spanjaarden zijn niet zo groot, dus daar zal deze Spaanse vliegmaatschappij rekenening mee gehouden hebben. Jammer dat mensen in de rest van de wereld langer zijn.

Op het vliegveld van Barcelona ben ik vergeten hoe ik de vorige keer de stad in geraakte. Een stuk of honderd mensen weten het wel, ze staan in een rij bij de Aerobus. De bus om in het centrum te komen. Op Plaza da Catalonya stap ik uit en neem de L3 groene metrolijn. Een halte verder moet ik er alweer uit. He, dit ken ik. Dit is De Ramblas. Bocht rechts, na honderd meter links. Yep dat is mijn hotel. Gauw naar binnen, ik ben al 5 liter vocht kwijt, zo warm is het in Barca. t is hier dan ook 27C. Met een klein briesje erbij is een prettige temperatuur. Maar niet met koffer, rugtas en een voor het Hollands weer, een nuttig jas.
Het hotel heeft me verwacht, reservation Selles - spreek uit Sejes. Mooie kamer MET AIRCO. Even op temperatuur komen, dwz afkoelen.

Het is nu 1839 en in de lobby staan 3 internet PCs, alleen jammer dat de letters eraf gesleten zijn. Het is bijna blind typen.

Het helpt niet echt als het buiten 27C is en het ook nog gaat regenen. Hoe moet je dan koel blijven. Mijn shirtje was helemaal nat. Ik loop maar naar de haven. He Columbus staat ook nog steeds op zijn zuil. Bij de Mac ga ik voor een snelle hap. Net als in 2005 trekken die restaurantjes me niet zo. Ze zijn wel leuk als je met meer bent, maar zo alleen heb ik er geen zin in.

Het is al donker als ik weer naar het Hotel loop. Net voor de deur wordt ik staande gehouden door een Tunesier. Hij hangt een zwets verhaal op en na 5 minuten komt dan eindelijk de aap uit de mouw. Die kerel is gewoon op geld uit. Ik draai me meteen om en roep nog dat ik niets heb. Pfff, sukkel, voor geldklopperij is het toch veel te benauwd voor buiten. Gelukkig is het op de kamer lekker koel.

 

 

18 sept - Afvaart naar Genua

Vanmorgen redelijk rustig aan gedaan. Tot 1030 kan je ontbijten, om zo laat is het ook uitchecken. Uiteraard is het een ontbijtbuffet. Toch maar iets meer dan normaal gepakt, geen idee wanneer ik weer eet.

Eerst loop ik wat doelloos door de stad. De bussen van Barcelona Turistic hebben een nog langere rij wachtenden dan gisteren op het vliegveld. Dat maar niet met hun mee. Ik heb ondertussen wel een andere rondrit bus gezien. Kleur oranje en helemaal niet vol. Een ritje a 2 en half uur. Ik ben maar bij Barcelonetta in de buurt opgestapt, in het centrum zijn de stopplekken niet goed te vinden.
De rit komt langs alle bekende plaatsen. Ik blijf lekker zitten. Bij het Paleis op Montjuic stap ik toch maar even uit om mooie foto´s van de stad te maken. Het paleis staat op een heuvel, vanaf daar heb je een mooi gezicht op Barcelona.
Weer die heuvel af gaat langs haven met de ferries en vrachtschepen. Daar zie ik ook de mijne naar Genova liggen - hoop ik dan.

Na toch maar weer een snelle hap en dan ga ik snel mijn koffer halen. Zowaar de koffer is er nog. Hij lag in een ruimte waar iedereen bij kan komen. Niks geen sleutel of bonnetje... Rare jongens die Barcaas, goed van vertrouwen.

Even nog snel wat tikken op de PCs en dan maar naar de boot. Het is nog 3 uur voor de afvaart, maar ja, als ik deze mis loopt, dan loopt de rest in het honderd. Ik wacht daar wel.
Vandaag toch een kleurtje opgelopen ondanks dat het bewolkt was. Het begint nu een beetje te gloeien. Het weer verder.... dreigende luchten, naar geen regen. Boven op de bus begon het frisjes te worden, en dat met 26C. Tja...

Vanaf het hotel ga ik maar met de metro een halte verder. De blaren op mijn kleine tenen rust gunnen. Langs de haven loop ik naar een mooi gebouw. Helaas verkeerde maatschappij. Volgende pier zegt de beste man achter de balie. Waarschijnlijk is mijn vervoerder niet zo rijk. Het kantoor kan zo bij De Meeuw uit Oirschot vandaan komen. Deze reservering is snannender dan de rest. 3 weken voor vertrek werd mijn eigenlijk afvaart - van gisteren - geannuleerd. Gelukkig gaat alles goed.
Mijn hut op de boot is niet zo groot, er kunnen toch wel 4 personen slapen. Eerst even bijkomen en dan het vertrek bekijken.

Als het donker is vertrekken we, iets later dan het schema.
In het restaurant neem ik een Cola, een flessie water en een gebakje. Voor de cola durven de 3 euro te vragen. Op het schip hangen vele grote platte Philips TVs. Alleen nergens is er iets op te zien, behalve sneeuw. Ik ga maar naar mijn hut om een boekie te lezen. Rond 2330 val ik in slaap.

 

 

19 sept - Dobberen op de Middelandse Zee

Om 0930 schrik ik wakker, ik heb heerlijk geslapen. Vannacht nog heel even wakker geweest, toen ging de boot erg te keer. Voor de rest gaat het voorspoedig. De Middelandse Zee is rustig, het weer is ook mooi. Strak blauwe hemel en een graad of 20.
Om 1215 gaat het restaurant open. Ik neem een bordje spirelli pasta, besluit toch maar om een soort salade erbij te nemen. Mosselen, surimi, inktvis en iets wat lijkt op kleine octopussies, maar het kunnen ook tentakels van anemonen zijn ofzo. Het smaakt niet beroerd. Kosten dit alles, 21 euro. Tja op zee is de Mac of Burger King niet in de buurt.

De reis verloopt rustig. Om een uur of drie a half vier moet iedereen met koffer zich in de Hall verzamelen. Het duurt toch nog tot 5 uur voordat we van boord kunnen.

Het hotel is niet zo ver weg. Mijn vriendjes Tom en Tom wijzen me de weg. Maar in de buurt van het hotel weten ze het niet meer. Een aardig Italiaans manneke vraag ik om hulp. Ik zoek de Piazza Acquaverde... Mmmm daar sta ik op. Waar is mijn hotel dan. De man gaat kijken en wat blijkt ik sta er met de rug naar toe. Niet verwonderlijk dat ik het niet gezien heb, een enorme stijger blokkeerd het uitzicht.
Misschien maar goed ook dat ik maar een nacht blijf. Genua ligt tegen de berg aan geplakt.

Na heel even tot rust te zijn gekomen besluit ik de buurt te verkennen. Ik sta droog, letterlijk droog. Veel te weinig gedronken vandaag. Ik heb ergens een kop koffie genomen, cappucino.
Verder heb ik veel water en sinasappelsap ingeslagen. Langzaam knap ik weer op.

Het hotel is niet meer veranderd sinds de jaren 50. De slot heeft een ouderwetse sleutel. Volgens mij past die op iedere deur. Er is ook telefoon op de kamer, eentje met kiesschijf. De douche is wel gerenoveerd, maar toch echt ergens in de jaren 70, gif groen zijn de tegeltjes.

Met Europacup voetbal - Inter Milaan - kom ik de avond door.

 

 

20 sept - Met de trein naar Nice

Wat een ongelooflijke K bed. Het is een houten bed, die begin jaren 50 in de mode was. Het matras is zo n boxspring. Iedere beweging kraakt en piept het. Ik geef toe ik ben niet gemiddeld, maar o wat ben ik blij dat ik maar een nacht blijf en niet twee zoals gepland.

Pluspunt van dit hotel, vooruit eentje dan, het ligt zowat tegen het treinstation Genua Principe aan. Vanaf hier vertrekt de trein naar Nice Ville.

Op het station sla ik drinken in. Een kopje koffie, zelfde soort als gisteren, een een broodje tonijn. Al wachtend verstrijkt de tijd. Ik had totaal geen zin om nog even te gaan buurten hiero. Genua is een verschrikkelijke mooie plaats. Op iedere hoek staat wel een Palazzo of iets dergelijks. Gelukkig heeft mijn telefoon een prettige fototoestel, dus zonder sfeer beelden verlaat ik Genua niet. Misschien dat ik ooit hier nog eens kom. Wel neem ik dan een ander hotel.

De treinreis naar Nice gaat goed. Meer dan de helft van de rit zit ik alleen in een Coupe van 6 personen. In San Remo komt een echtpaar dr bij. Het is pure humor wat ze opvoeren. Al heel lang getrouwd, alle nukken kennen ze van elkaar. Het gesprek gaat van Hier neem wat water. Nee ik wil geen water, maar wil jij dan water? Nee ik moet niks. Daarna schroeven ze de fles open en gaan drinken met een lekker plakkie cake erbij. De koffer die ze mee zwoegen is zwaarder dan hun tweeen samen.

Onderweg is het uitzicht schitterend. De reis gaat bijna volledig langs de kust. Jammer dat de zon vanaf zee komt. Ben tot nu toe nog geen trein tegengekomen waar de ramen schoon van waren. Het zal te zien zijn op de fotoos en film.
Mijn hotel heb ik snel gevonden, het ligt tegenover het station in een klein zijstraatje. Niet echt de chique buurt van Nice, maar het hotel is netjes en het bed is prima.
Tegenover het hotel is een internet cafe waar veel oosterse muziek gedraaid wordt. Hier tik ik deze woorden in.
In de buurt zijn veel eetgelegenheden, geen 5 sterren restaurants, maar je gaat er ook niet dood aan. Bij een chinees buffet restaurant neem ik Riz Cantonees en Poulette au Ananas. Nasi met kip en ananas zeg maar.

De straat voor het restaurant is opgebroken. Nu blijkt goed de Mediterrane inslag van de mensen, 10 seconden stil staan, gelijk aan de claxon hangen.
Helaas kent de TV alleen maar Frans of RTL Duits of CNN. Dr is niet veel op tv.

 

 

21 sept - Shoppen in Monaco

Het bed was beter dan in Genua, maar toch sta ik met rugpijn op. Om een uur of half tien ga ik ontbijten. De croissants wordt vers gebakken, je brand je de vingers. Veel jus d orange drink ik. Je krijgt zowat een kan per tafel en ik zit alleen.

Nice laat ik voor wat het is en ik pak de trein naar Monte Carlo, Monaco. Ik loop het straatje door en loop tegen het station aan. Zo dichtbij had ik het gisteren niet gedacht en dat was al niet ver lopen. Aan een betaalautomaat waag ik me maar niet. Ik sluit achteraan in een lange rij. Gelukkig zijn er 4 loketten open, de rij wordt snel kleiner en kleiner. Retourtje Monaco Monte Carlo 6 euro 40.
Helaas ben ik niet de enige die naar Monaco wil. Nog honderden anderen staan te wachten op de trein. Net als in Nederland is de trein niet op tijd. De trein is tien minuten telaat. Als een mak schaap wurm ik me naar binnen. In het gangpad wordt je staande gehouden door de mede passagiers. Vijf minuten later, niet weg. Tien minuten later nog steeds niet weg. Alle barstens wat warm... Ga toch rijden... Op eens zeggen ze dat de trein naar Monaco van spoor F vertrekt, ik ben op G. Gelukkig geen tunnetje, maar gewoon naar de overkant. Het perron staat inmiddels zwart van de mensen, maar gelukkig vind ik een plekkie om te zitten. Kwestie van goed opstellen op het perron. Vijf minuten later, niet rijden. 10 minuten later, nog niet weg. Maar deze keer blijf ik zitten. Gelukkig gaat de trein rijden en het stopt niet meer op alle tussen stations, eerlijk delen met die andere trein zeker. Een ritje van 20 minuten heeft nu toch zo n 80 minuten geduurd.

Vanuit het station van Monaco loop ik naar beneden. Op een plein herken ik al gauw de straten van het Formule 1 circuit. Mmmm, als ik daar naar boven loop dan kom ik bij het Casino uit. En inderdaad dat is zo.
Bij een winkelcentrum neem ik maar een colaatje light. Blijkt het op de boot toch niet zo duur te zijn geweest, hier moet ik 3 euro 30 betalen voor een blikkie. Op weg naar buiten loop ik een Spar voorbij. In de Spar sla ik drinken in. De prijzen zijn hoger dan in Nederland. Maar ze zijn altijd nog beter dan net

In een park voor het Casino geniet ik van mn lunch. Niets bijzonders, Le pain au chocolade, of te wel Croissantje met chocolade. Het drinken glijdt heerlijk naar binnen.
Bij het Casino maak ik de gebruikelijke Monaco fotoos. Veel dure autoos voor het Casino.
Bij de haven, waar een of andere bootshow is ga ik vanaf een bankje mensen kijken. Via de pitsstraat loop ik verder langs de haven. Na een klein rondje lopen kom ik langs een Ferrari dealer. Mijn keus hebben ze niet op voorraad, k moet volgende week terugkomen. Tuurlijk zeg ik. Oeps, nooit last gehad van dagdromen, nu ineens wel, vreemd.

Terug op het station blijk iedereen weer terug naar Nice te willen. Deze keer bedank ik om als sardientje te fungeren. Een trein later is het de Intercity vanuit Genua die binnen rijdt. Zonder tussenstop en met airco ben ik zo in Nice.

Naast het station zit een Flunch restaurant. He, die ken ik van mijn Noord Frankrijk reis van juli.
Een lekkere steak en doppers en patat vult de maag goed. Een mooie afsluiting van een geslaagde dag.

 

 

22 sept - Heel vroeg naar Basel

Ruim voor de wekker ben ik wakker. En die staat op 0500 afgesteld. Even snel de kop onder de kraan, rest van de spullen in de koffer gooien en hup naar beneden.

Bij de receptie vraag ik om een taxi te bellen. Met twee minuten is die er. De rit gaat rustig hoewel er niets op de weg is. Voor 28 euro ben ik waar ik moet zijn. Als eerste check ik in, gehopen door twee dames waarvan er eentje het nog duidelijk moet leren, zij had de balie warr ik stond. Die andere stond bij Geneve.
Eerst een jus d`orange en een broodje om langzaam wakker te worden.

De vlucht naar Bazel is op tijd, vertrek 0810. Het vliegtuig is voor de helft gevuld. Het is eigenlijk een vlucht van niks. Om 1000 loop ik door de douane in Basel. Onderweg over de bergen gevlogen. Met de ochtendzon ziet dat er aantrekkelijk uit.
Vanaf nu begint het grote treuzelen. Om 1400 denk ik pas te kunnen inchecken bij het hotel. Langzaam het vliegveld af en langzaam het treinstation uit. Hoewel ik op het treinstation toch lekker een snitzel genuttigd heb. Mijn hotel bevindt zich in een zijstraatje bij het station.
Hier inchecken is niet zomaar gebeurd. Bij de deur hangt een kaartje druk op de intercom van de garagedeur twee huizen links. De deur van de garage gaat open en dan wordt het pijlen volgen. Wat blijkt, je komt uit bij de receptie van Hotel Euler. Had ik ook door de voordeur kunnen gaan. Ik ben er net langs gelopen. Maar dat mag de volgende keren gelukkig wel. De kamer is goed, het bed is heerlijk. Ik heb er gelijk maar een tukkie op gedaan, ik ben zeeeer moe.

Na een verkwikkent slaapie ga ik de stad verkennen. Bij inchecken kreeg ik een twee dagen pas voor het openbaar vervoer. Globaal bekijk ik de stad vanuit de tram. Het centrum is niet ver weg, het is er gezellig druk. De winkels zijn nog open. Bij de brug over de Rijn blijkt de Rijn snel te stromen.
Terug bij het treinstation ga ik naar de Coop. Even boodschappen doen. Wie weet is morgen alles wel dicht. Maar gelukkig is deze Coop 7 dagen in de week open en het heeft het een goede broodjes balie met zeer veel keus in drinken.

De avond breng ik al dommelend door, het was een lange dag.

 

 

23 sept - Klokkijken in Basel

Op zondag mag je normaal uitslapen. Dat doe ik dan ook maar. Maar niet te lang, om 1030 verlaat ik het hotel en ga ik trammen. Eerst maar eens het centrum bekijken. Gisteren ben ik toch langs mooie pleinen gekomen. Het is nog niet druk in de stad. Aan de winkels te zien blijft alles dicht vandaag. Bij de brug over de Rijn zie ik nog net dat een rondvaartboot vertrekt. Bij het loket van de maatschappij lees ik dat er om 1400 er nog een vertrekt. Die boot gaat naar Rheinfelden. Heen en weerom in vier en een half uur. Even goed op de tijd letten, dit lijkt mee wel een aangenaam tijdverdrijf voor de middag.

Bij het station Bad Bahnhof van Basel vind ik nog een Coop winkel die open is. De puddingbroodjes en een bekertje walnotenijs smaken voortreffelijk. Zo rond een 1330 ben ik weer bij de brug voor de boot.

De boot is niet een echte rondvaartboot, geregeld legt hij aan om passagiers in en uit te laten stappen. Onderweg wordt wel verteld wat er te zien is. Onderweg zijn niet veel dorpen waar we voorbij komen. Het zijn veel bomen waar je tegenaan kijkt. Eindpunt is Rheinfelden. Hoewel de Rijn rustig verder gaat houdt het hier op voor de scheepvaart. Een vaste oeververbinding met een te lage doorgang belemmerd de doorvaart.
De terugweg gaat sneller, we hebben de stroom mee. Het weer is prima, mooi weer niet te warm, maar zeker ook niet te koud. Op de heenweg heb ik in de zon gezeten. Dit maakt me erg dorstig. Op de terugweg neem ik een koel biertje. Hoewel ik geen bierdrinker ben glijdt deze toch lekker naar binnnen.
He, daar heb je dat huis weer. Mmm die fabriek heb ik eerder gezien. De terugreis blijkt een deja vu reis te zijn. Gelukkig heb ik op de heenweg de fotoos gemaakt, op de terugweg staat deze net verkeerd om mooie plaatjes te schieten.

Terug in Basel loop ik naar de tram. Bij de halte zie ik een Shoarma tent die ook internet toegang heeft. Nee Basel is geen Nice. In Nice struikel je over de internet cafe s. Het zal wel komen omdat de tongval daar veel Afrikaanser was dan Frans. In Basel vind je de internet aansluitingen sporadisch. Als je ze vindt dan zitten ze bij de Mac Donalds jaja, een boekwinkel op de Rheingasse, een koffie tent op station Bad Bahnhof. Allemaal met muntgeld automaat. Bij de Shoarmatent klop ik snel de zaterdag belevenissen in. Veel geldstukken had ik niet meer. Het typen wordt dan ook een race tegen de klok. Het helpt ook niet echt dat ik boven zit, alle geuren en dampen walmen om me heen. Dit maakt zeer hongerig. Toch besluit ik toch maar weer op het station in de Brasserie te gaan eten. Gisteren is het me daar goed bevallen. Nu toch maar een Wienershnitzel genomen. Geen idee waarom deze duurder is dan de schnitzel van gisteren, ik zie geen verschil behalve dan de prijs die nu duurder is.

Bij de Coop haal ik nog wat te drinken voor s avonds. Het is al donker geworden. Als ik naar het hotel loop komt er net een grote groep FC Basel supporters het station uit gelopen. Ze zijn vrolijk. De ploeg zal wel gewonnen hebben.

Met Navy CIS en Criminal Minds besluit ik de avond. Om 0115 schrik ik wakker. Gauw even omkleden en onder het dekbed gaan liggen. Ik ben zo weer vertrokken.

 

 

24 sept - Met de ICE terug naar huis

Om 1000 verlaat ik het hotel. Mijn koffer laat ik nog maar bij de receptie staan. Pas om 1512 vertrekt de ICE naar Amsterdam. Mijn kaartje voor de tram is helaas niet meer geldig. Aangezien de tram een goeie manier is om door Basel te geraken besluit ik toch maar een dagkaartje te kopen. Voor SFR 8,- heb je dr al een. Hoewel ik nog nooit controle gehad ik in welke plaats dan ook is het gezeur me het niet waard. Het reist ook prettiger als je weet dat je niet fout zit.
Deze keer neem ik maar een andere lijn. De 10 brengt me naar dorpen net buiten Basel. Heel goed om te zien hoe het er buiten Basel uitziet. De plek voor overstap blijft toch wel de tramhalte bij het SBB Bahnhof van Basel. Van hier uit vertrekken een aantal lijnen. Verder de stad in heb je ook nog tramlijnen lopen die week haaks op deze SBB lijnen gaan. Niet te min is het centrum van Basel goed met de tram te doen.

Rond 1330 besluit ik maar om bij de Burger King op de hoek een Big King XXL broodje te halen. In de trein zal niet zo veel te halen zijn. En een voordeel van de XXL, het heeft alle ingredienten van de schijf van vier in zich zuivel - de kaas, groente - sla tomaat en ui, graan - het broodje, vlees - de 2 hamburgers.

Om 1400 haal ik mijn koffer op en ga ik naar het station. Op het perron wacht ik op de dingen die komen gaan. Als de trein dan komt blijk ik helemaal verkeerd te staan. Mijn wagon, nummer 32, bevindt zich helemaal aan het eind van de trein. Ik sta aan het begin van de trein.

De rit zelf gaat goed. Helaas gaan deze verbinding niet langs de Rijn. Had ik nog wel op gehoopt. De rit langs de Rijn zal vel met de normale boemel gaan en niet met de ICE waar ik in zit.
Op maar een paar stukken wordt echt hard gereden. Tussen Mannheim en Frankfurt en daarna Frankfurt naar Bonn. De rest van reis gaat over normaal spoor. Helaas is er tussen Bonn en Keulen oponthoud, mensen op het spoor of zo. Gelukkig kan de rit na Keulen wel goed doorrijden en wordt er zelfs nog iets van de 20min achterstand ingelopen. 20min was nu net de overstaptijd in Arnhem. Ik moet dan ook niet lang wachten totdat de trein naar Zwolle arriveerd. Ook in Zwolle kan ik met goed doorstappen de trein naar Kampen halen. Van de blaren op mijn kleine teen heb ik geen last meer.

In Kampen is het doods. Geen stadsdienst - stopt er al om 1900 mee. Geen taxi bij het station - strijken alleen het geld van de gemeente op en voert verder een belabberde service. Tuurlijk ga je dan niet aan het station staan, want dan moet je rijden als er toch een sukkel instapt.
Ergo, er zit anders op dan te wandelen naar huis. Gelukkig is het droog en na 45min ben ik thuis.

Ik laat alles van me afglijden. Ontspan nog even op de bank. Morgen ruim ik alles wel op. Nu doe ik niets meer behalve slapen. Tegen 0100 plof ik op bed.

 

 

25 sept - Afronden

Heerlijk geslapen tot 1000. De koffer maar uitgemest en toch eerst maar even boodschappen gedaan. Ik heb werkelijk niets meer in huis. Ach kon het ook niet bederven.

Om 1200 haal ik Nasi en ga ik naar Pa toe. Even de vakantie van me afpraten. Ik heb hem twee keer gebeld en veel geSMSd. Nu de rest van de reis maar vertellen.

s Middags laat is de wasmachine zijn werk doen. De kleding moet weer schoon. Ik moet nu nog 14 dagen kijken wat ik ga doen. De reis zit erop, maar de vakantie gaat nog zeker 14 dagen door.